rzetelnych monografii na temat „rewolucji kulturalnej", a mimo to prawdziwe intencje .
A na razie musi trochę ochłonąć. Wyruszyła na poszukiwanie. - Albo za alchemika - powiedział Zoltan Chivay, czerpiąc menzurką z cebra.. - Młody pan wrócił!. Oruc odwrócił się do nich tyłem.. - Odejdź - odkrzyknęła Patience. Nie chcę cię zabijać.. Jest bez wątpienia powszechne wychudzenie, będące rezultatem systematyczn. Wszystko jednak zależało jeszcze od kasztelana. Rycerze i lud pociągnęli na zamek, w którym pod niebytność króla - mieszkał pan krakowski - i zaraz pisarz sądowy, ksiądz Stanisław ze Skarbimierza, Zawisza, Farurej, Zyndram z Maszkowic i Powała z Taczewa udali się do niego, aby przedstawić moc obyczaju i przypomnieć, jako sarn mówił, iż gdyby znalazł "prawo alibo pozór" to wnet by skazanego uwolnił. A czyż mogło być lepsze prawo nad starodawny obyczaj, którego nie łamano nigdy? Pan z Tęczyna odpowiedział wprawdzie, że więcej się do prostego ludu i do podhalskich zbójników ów obyczaj stosuje niż do szlachty, ale zbyt on sam był biegłym we wszelakim zakonie, aby mógł siły jego nie uznać. Przykrywał przy tym srebrną brodę dłonią i uśmiechał się pod palcami, bo widocznie był rad. Wreszcie wyszedł na niski krużganek mając przy sobie księżnę Annę Danutę, kilku duchownych i rycerzy..