23 .
Ale nynie to wszyscy mówią Góra Czarodziejów albo Góra Czternastu. Bo dwudziestu i dwóch ich było na tym wzgórzu, dwudziestu i dwóch czarodziejów tam stanęło w bitwie, a czternastu padło. Straszna była to bitwa, panie Geralt. Ziemia stawała dęba, ogień lał się z nieba niby deszcz, pioruny biły... Trup słał się gęsto. Ale zmogli czarodzieje Czarnych, złamali Potęgę, co ich wiodła. A czternastu ich padło w tej bitwie. Czternastu położyło życie... Co, panie? Co wam? - Nic. Mów dalej, Yurga.. Czy ma pan mój adres?. Dla sprowokowania improwizacji tekstowych również o tematyce jesiennej proponuje się-jako wprowaLzenie-poniższy tekst: Joanna Kulmowa-Czerń Jesień wszystko w czerni zanurza, poczerniały jałowce i wzgórza.. Przeto chcemy, aby choć część, i to nie lada jaka, dla nas. - Taki tęgi pan!... - mówił z żalem Czech. - Nie byłem ci ja już pod Bolesławcem ułomek, a on i jednego pacierza ze mną się nie zabawił i w niewolę mię wziął. Ale taka to była niewola, żebym jej był i za wolę nie pomieniał... Dobry, zacny pań! Dajże mu, Boże, światłość wiekuistą. Hej, żal, żal! ale największy panienki, niebogi.. Będzie u mnie niż u zbója. Na pożegnanie powiedział mi jeszcze,. - Dłużej tego nie wytrzymam - mruknął Roń, szczękając zębami, kiedy orkiestra znowu zaczęła zgrzytać i popiskiwać, a duchy wróciły na parkiet.. W oczach. Serca rozpaliły się pragnieniem walki, dreszcz zapału.